अकेली ही कब तक सुन्दर हो के रहे कविता? अकेली ही कब तक सौन्दर्य का अविश्रान्त प्रेमी बनती रहे कविता? जी कर रहा है आज उसे कुरूप बना डालें|...

लाख कोशिश करने पे भी मेरे कमरे की खिड्की बंध नहीं होती लगता है कभी कभी तो बंध भी हो जाए ये खिड्की मगर खुला रहने पे भी दिल पे कुछ सुकुन-सा...

किन डराउँछौँ हामी शब्दसँग ? तिनीहरूले त सुवासयुक्त फूलका हात जस्तै भएर हाम्रा गाला सुम्सुम्याउने गर्छन्‌‌, आँट जगाउने मदिराका प्यालाजस्ता...

ताज तिम्रा लागि प्रेमको अनुपम प्रतिक नै भए पनि त्यस सुरम्य ठाउँ प्रति तिमीलाई अगाध श्रद्धा नै भए पनि मेरी प्रिया, हामी कहीँ अन्तै भेट्ने...

एउटा सानो चिहानघारी छ, उर्वर खेत छेउको थुम्कोमा खिया लागेको ढोका पर्तिर, घाँस र बुट्यानले छेकिएको छोडिएको, बिर्सिइएको यहुदीहरूको...

पहिलेजस्तो प्रेम नमाग मसँग मेरी प्रिया! मेलै ठान्याथेँ, तिमी भए जीवन त्यसै उज्यालो हुनेछ तिम्रो साथ भएपछि किन गर्नु मैले चिन्ता अरू,...

न्यानो, तप्त अँगालामा समाहित भएर असीम आनन्दले भरिपूर्ण एउटा पाप गरेँ मैले। उन्मत्त, आक्रामक, र इस्पातझैँ बलिष्ठ पाखुरामा बाँधिएर मैले...

सिराने ट्‍वाल्ल परेर हेर्छ मलाई चिहानको ढुङ्गाले जसरी । एक्लो हुँदा, तिम्रा केशमा निदाउन नपाउँदा, यति बिघ्न खल्लो होला भन्ने मलाई कहिल्यै...