top of page

अँध्यारो छ बिहानैदेखि / सुमन पोखरेल

  • सुमन पोखरेल
  • Sep 4, 2018
  • 1 min read

अँध्यारो छ बिहानैदेखि दिनको आस के लिनु

मरिरहेछु हरेक पल, जीवनलाई जस के दिनु

जीवन रोजेको भन्दिनँ, म अभिशाप ज्यूँदछु

आफ्नो प्यास मेटनलाई, म आफैँलाई प्यूँदछु

जलिरहन्छु आफूभित्रै अरूलाई दोष के दिनु

मरिरहेछु हरेक पल, जीवनलाई जस के दिनु

मेरो सामर्थ्यको के कुरा, पोखिएर पानी बग्दछु

आफ्नै भारले रातदिन म आफैँलाई थिच्दछु

आएर फेरी जाँदैन, रहरलाई बास के दिनु

मरिरहेछु हरेक पल, जीवनलाई जस के दिनु

Related Posts

See All
वा र अथवा या कविता / सुमन पोखरेल

मैले लेख्न शुरू गरेको, र तपाईँले पढ्न थाल्नुभएको अक्षरहरूको यो थुप्रो एउटा कविता हो । मैले भोलि अभिव्यक्त गर्ने, र तपाईँले मन लगाएर वा...

 
 
 
Featured Posts
  • Suman Pokhrel
  • Suman Pokhrel
  • Suman Pokhrel
  • allpoetry
  • goodreads
  • LinkedIn Social Icon
  • Suman Pokhrel
  • Suman Pokhrel
  • SoundCloud Social Icon
  • kavitakosh

Join our mailing list

Never miss an update

© Suman Pokhrel 2022

bottom of page